مرد شنی من ظاهر شد،برای بار آخر.درست در یک قدمی ام

بدنش هنوز بوی نم خاک را می داد،عین لحظه تولد و مرگ

درست چهره اش را به یاد ندارم.ولی مضطرب و پریشان به نظر می رسید.فریادی غمگین در نگاهش موج میزد.این را از سنگینی نفسهای سردش می توانستم حس کنم

مرد شنی آخرین کلام خویش را از رگهای ماسه ایش مکید و بر وجودش جاری ساخت.وجودی که فقط شن بود و بس.
به یاد دارم که آخرین سخنش از که بود،"ناظم حکمت":

"خانه ای با یاس های سفید در باغچه اش برای دیو و آرزوهای بزرگش،حتی گور هم نمی تواند باشد."

این را گفت و با لبخند سرد و منجمد همیشگی اش به سوی روشنایی اوج گرفت.می رفت تا از این بیشه ی خاکی با همه ی دروغها و فریب هایش پاک گردد.

می رفت تا شاید بتواند اندکی از نور زیبای خورشید را بر این زمین افسرده منعکس کند.

من اگه تاریکم غمی نیست

تو به روشنی،به فرداها بیندیش

همه پنجره ها ارزونیه تو

به جهانی خوب و دیدنی بیندیش

                               محمد اصفهانی

             انسانها مانده اند بی دوست

And I have got a strong urge to fly
و شوری نیرومند برای پرواز

But I got nowhere to fly to
اما مقصدی برای پرواز ندارم

                                  Pink Floyd/The Wall

تو خود صیاد خودی،چگونه می توانم آزادت کنم؟

تو خود بند بگسل و رها شو!

تو عاشقی بر زنجیرهایت و آزادی از من می طلبی؟

چه خواهش عبثی!

تو خود عامل بدبختی ها و رنجهای خودی و از من آزادی می طلبی؟

و تو همچنان همان بذرها می افشانی،به همان راه میروی

همان آدم گذشته ای و همان گیاهان را باغبانی.

که می تواند تو را نجات دهد؟

چرا کسی باید تو را ناجی باشد؟

آزادی تو مسئولیت من نیست.

من در آنچه که هستی،نقشی نداشته ام.

تنها تو! تنها تویی که خود را به این روز انداخته ای!

                                                                    OSHO

دولت هایی که حق طبیعی ملتها را فقط برای اهداف کثیف خود زیر پا گذاشتند

برای رئیس جمهورهایی که عروسک خیمه شب بازی ارباب خود بودند

و می توانستند ببینند و ندیدند

فقط یک جفت دست و تمام عالم

آیا پدرت به میل خویش تنهایت گذاشت؟

با آن دستها به دنیا آمدی؟

کی کودکی تهی از شادیت را پشت سرگذاشتی؟

گفته اند دوستداران کمون،با دستهایشان شناخته می شوند

با پینه ها،با تاول هایشان

آیا تو در کمون پاریس حضور داشتی؟

آنگاه که به خاطر این دستها

تو را به گلوله بستند.

                                   مایا گانینا/The roud to Nirvana

گاهی برای از دست رفتگان گریه می کنم...

گاه برای تنهایی

و گاهی برای رویاهای دیگران

که به خاکستر خواهد نشست

اما این اواخر احساسم شبیه به آن است که می بارم...

و این احساسم اوج می گیرد

و اوج می گیرد...

و اوج می گیرد...

                            BLACK  SABBATH       

در نیک یا بد

ناگزیر نخست می باید با نیست و نابود کردن ارزشها آغاز کند

                                          فردریش ویلهلم نیچه

در روزگار تیره و خونین ظالمان

جز مرگ سرخ،چه باشد؟؟

                                    قطعه ۳۳ /زینت روحی آهنگرانی /شهادت به سال ۱۳۵۴

بشر یک چاه است با دو سطل

یکی پایین می رود تا پر شود،دیگری بالا می آید تا خالی شود

                                                       ساموئل بکت/مرفی 1938

نتیجه:مقدار رنج در جهان ثابت است،هر چند که شکل آن ممکن است تغییر کند

چون زندگی سیستم بسته ای است

                                                            پیتر چایلدز